Hydroksypropylo-beta-cyklodekstrynasą nietoksycznymi solubilizatorami. Rozpuszczalność leków wzrasta liniowo wraz ze stężeniem 2-hydroksypropylo-b-cyklodekstryny w buforze wodnym. Tworzenie kompleksów lek/cyklodekstryna jest reakcją szybko odwracalną, a kompleksy występują zarówno w postaci roztworu, jak i w stanie krystalicznym. Roztwory wielu takich kompleksów można liofilizować w celu wytworzenia łatwo rozpuszczalnych proszków, które można sprasować w tabletki. Kompleksowanie cyklodekstryny ma tylko niewielki wpływ na działanie biologiczne. Komórki w pożywce wzbogaconej surowicą można hodować do 1-2%. W podłożu wolnym od surowicy dopuszczalne są stężenia wynoszące 0.5-1%. Stwierdzono, że hydroksypropylo-b-cyklodekstryna jest nietoksyczna u myszy i królików. 2-hydroksypropylo-g-cyklodekstryna z 8 jednostkami glukozy ma nieco większą wnękę i może pomieścić większe substraty niż forma beta. Nie zaleca się stosowania cyklodekstryn w testach wiązania z receptorami.
Pomimo szerokiego zakresu korzyści terapeutycznych, glicyryzyna (GL) ma niewiele zastosowań komercyjnych ze względu na słabą rozpuszczalność w wodzie. W tym badaniu połączyliśmy zaletyhydroksypropylocyklodekstryna (HP-CD)supramolekularne kompleksy inkluzyjne i elektroprzędzone nanowłókna w celu poprawy rozpuszczalności i potencjału terapeutycznego GL. Molekularny kompleks inkluzyjny zawierający GL i HP-CD przygotowano metodą liofilizacji w stosunku molowym 1:2. Do nanowłókien kwasu hialuronowego (HA) wprowadzono także kompleksy inkluzyjne GL i hydroksypropylocyklodekstryny. Przygotowany NF analizowano pod kątem właściwości fizycznych, chemicznych, termicznych i farmaceutycznych. Dodatkowo, do oceny aktywności przeciwzapalnej GL-HP-CD NF wykorzystano szczurzy model obrzęku tylnej łapy wywołanego karagenem i linie komórkowe makrofagów. Analizy DSC i XRD wyraźnie wykazały amorficzny stan GL w nanowłókienach. W porównaniu do czystego GL, GL-HP-CD NF wykazywał lepsze profile uwalniania (46,6 ± 2,16% w ciągu 5 minut) i rozpuszczania (rozpuszczalność w wodzie mniejsza lub równa 6 s). Wyniki rozpuszczalności fazowej wykazały czterokrotny wzrost rozpuszczalności GL wGL-HP-CDNF. Doświadczenia in vitro na liniach komórkowych wykazały, że markery stanu zapalnego, takie jak IL{0}}, TNF- i IL-6 były znacząco niższe w GL-HP-CD NF w porównaniu z czystym GL (p < { {7}},01 i p < 0,05). Zgodnie z wynikami in vivo, przygotowane nanowłókno wykazuje lepsze działanie przeciwzapalne niż czysty GL (63,4% hamowania vs 53,7% hamowania). Przedstawione tutaj odkrycia sugerują, że GL-HP-CD NF może służyć jako użyteczna strategia poprawy efektów terapeutycznych GL.
